ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി, ഹോട്ടലിലെത്തിയതായിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ. ജനലിൽകൂടി പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടാസ്വദിച്ചിരിക്കെ, അദ്ദേഹമാവശ്യപ്പെട്ട ഭക്ഷണമെത്തി. കഴിക്കാനാരംഭിച്ചപ്പോഴാണ്, അദ്ദേഹം ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. മൂന്നു കുട്ടികൾ, തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടു ജനാലയ്ക്കരികിൽ നിൽക്കുന്നു. വിശപ്പിൻ്റെ വിളി വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള നോട്ടമായിരുന്നു അവരുടേത്.
ആ യുവാവ്, അവരെ വിളിച്ചു, തൻ്റെ മേശയ്ക്കു ചുറ്റുമിരുത്തി, അവർക്കും ഭക്ഷണം വാങ്ങി നൽകി. ബില്ലടയ്ക്കാൻ പണം തികയുമോ എന്ന ആശങ്കയോടാണദ്ദേഹം, കൗണ്ടറിലെത്തിയത്. എന്നാൽ, എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഹോട്ടൽ മാനേജർ, അദ്ദേഹത്തിനു കൊടുത്ത ബില്ലിൽ, തുകയ്ക്കു പകരം, ഇപ്രകാരമാണെഴുതിയിരുന്നത്: "മനുഷ്യത്വത്തിനു വിലയിടാൻ എനിക്കറിയില്ല. എന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇവിടെ വരണം?"
എല്ലാത്തിനുമൊരു കണക്കുണ്ട്: ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിനും, ശരീരോഷ്മാവിനും, ശബ്ദവീചികൾക്കുമെല്ലാം. പക്ഷേ, കണക്കു പുസ്തകങ്ങളും, പറ്റു ബുക്കുകളും മാത്രം, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങളായി പരിഗണിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, മനുഷ്യത്വം വറ്റിവരണ്ടു പോകുകയേയുള്ളൂ.
ഓരോന്നും, ആവശ്യമുള്ളത്ര അളവിലും, അർത്ഥത്തിലും മാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ നാം ശീലിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ജീവിതം കുറേക്കൂടി ആർദ്രമയം ആകുമായിരുന്നു. ഒരിക്കലെങ്കിലും വിശപ്പറിഞ്ഞിട്ടുള്ളവനു മാത്രമേ, വിശക്കുന്നവൻ്റെ ദയനീയത മനസ്സിലാകുകയുള്ളൂ. ചോദിച്ചു വാങ്ങാൻ
ശേഷിയില്ലാത്തവൻ്റെ മുമ്പിൽ വിരുന്നൊരുക്കുന്നതാണ്, യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം.
ലാഭത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണു നേട്ടം. ലാഭത്തിനു പണവുമായി മാത്രമേ, ബന്ധമുള്ളൂ. എന്നാൽ നേട്ടത്തിനു നന്മയുമായാണ് ബന്ധം. പണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ വീഴ്ച, നന്മ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്. നന്മ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കുറ്റകരം, മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്ന നന്മ കാണാതിരിക്കുന്നതും, അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുന്നതും.
മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ മാത്രം കണ്ടുപിടിക്കുകയും, അവരുടെ സദ്പ്രവൃത്തികളെയെല്ലാം അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, സമൂഹത്തെയാകെ മലീമസമാക്കുകയായിരിക്കും ചെയ്യുക.
ഫാ.ഗീവർഗ്ഗീസ് കോശി പുത്തൻവീട്ടിൽ, പട്ടാഴി.